Danny Boyle'un yönettiği 2002 yapımı 28 Days Later, zombi türüne getirdiği taze solukla sinema tarihinde derin bir iz bırakmıştır. Film, bir hayvan hakları aktivisti laboratuvarında serbest kalan 'Öfke' adlı ölümcül bir virüsün, sadece 28 gün içinde modern İngiltere'yi harabeye çevirişini konu alır. Koma halinden uyanan Jim (Cillian Murphy), terk edilmiş ve sessiz bir Londra'da kendini bulur. Yavaş yavaş, virüsün insanları hiper-agresif yaratıklara dönüştürdüğü korkunç gerçeğiyle yüzleşir.

Jim, bir avuç hayatta kalanla -Selena (Naomie Harris) ve Frank (Brendan Gleeson)- birlikte, bir askeri yayının umut vaat eden sinyalini takip ederek güvenli bir sığınak arayışına girer. Film, sadece fiziksel tehditlerle değil, insan doğasının kriz anlarında nasıl değiştiği, umut ve umutsuzluk arasındaki ince çizgiyle de mücadele eder. Cillian Murphy'nin şaşkın ve giderek kararlı hale gelen performansı ile Naomie Harris'in hayatta kalma içgüdüsü güçlü Selena'sı, karakterlere derinlik katıyor.

28 Days Later, sadece bir korku filmi değil; toplumun çöküşü, yalnızlık ve insanlığın karanlık yönlerine dair güçlü bir dramdır. Anthony Dod Mantle'ın çarpıcı ve bazen ürkütücü güzellikteki görüntü yönetimi, filmin kasvetli atmosferini mükemmel yansıtır. Hızlı hareket eden 'enfekte'ler, geleneksel zombi algısını değiştirerek gerilimi kat be kat artırır. Bu filmi izlemek, sadece kalp atışlarınızı hızlandırmakla kalmaz, aynı zamanda 'gerçek' tehlikenin nereden gelebileceği üzerine düşündürür. Unutulmaz finali ve derin temalarıyla, hem korku severlerin hem de kaliteli sinemanın peşinde olanların kesinlikle izlemesi gereken bir başyapıt.