Wim Wenders'in 1974 yapımı 'Alice in the Cities' (Alice Şehirlerde), Yeni Alman Sineması'nın önemli bir yol filmi olarak kabul edilir. Film, Amerika'da bir yazı dizisi için araştırma yaparken tıkanan Alman gazeteci Philip Winter'ın (Rüdiger Vogler) hikayesini anlatır. New York'tan dönüş uçağında, dokuz yaşındaki Alice (Yella Rottländer) ve annesiyle karşılaşması, hayatının beklenmedik bir dönüm noktası olur. Annesi geçici olarak ortadan kaybolunca, Philip, Alice'i alıp Almanya'ya götürmek ve büyükannesini bulmak zorunda kalır. Bu zorunlu yol arkadaşlığı, ikisi için de dönüştürücü bir deneyime dönüşür.

Film, sadece fiziksel bir yolculuğu değil, bir yabancılaşma, iletişimsizlik ve yalnızlıktan insani bağ kurmaya uzanan içsel bir yolculuğu da resmeder. Wenders'in karakteristik minimalist ve gözlemci tarzı, siyah-beyaz görüntülerle birleşerek, 1970'lerin Amerika'sı ve Avrupa'sına dair melankolik bir portre çizer. Rüdiger Vogler'in performansı, hayal kırıklığına uğramış bir entelektüelin iç dünyasını incelikle yansıtırken, Yella Rottländer'ın doğal ve samimi oyunculuğu filmin kalbini oluşturur.

'Alice in the Cities', hızlı tüketimin ve medya bombardımanının insanı nasıl yalnızlaştırdığını sorgularken, basit bir insanlık ve sorumluluk teması etrafında dokunaklı bir hikaye örer. Sessiz anların gücüne, küçük ayrıntılara ve beklenmedik ilişkilerin iyileştirici etkisine odaklanır. Sinema tarihindeki en naif ve gerçekçi 'yol-arkadaşlığı' filmlerinden biri olan bu yapıtı izlemek, yavaş tempolu ama derinlemesine bir duygusal deneyim sunar. Wenders'in 'Yol Üçlemesi'nin ilk filmi olarak, modern hayatın karmaşası içinde insanı insan yapan bağları arayan herkes için önemli bir seyirliktir.